A significant strand of the migration–security literature approaches migration through a largely singular security discourse, an orientation that tends to obscure its articulation across different political and policy arenas. Drawing on parliamentary debates on migration in the Turkish Grand National Assembly (TGNA), this article shows that migration in Türkiye is framed not through a unified security logic but across multiple security registers that vary by context. Based on qualitative discourse analysis supported by MAXQDA-assisted coding, the study traces how migration is articulated across debates on security policy, the economy, public services, social cohesion, demographic change, as well as foreign policy relations. The findings indicate that securitization and desecuritization operate through contextual reconfiguration rather than a fixed trajectory.

Göç–güvenlik literatürünün önemli bir bölümü göçü tekil bir güvenlik söylemi üzerinden ele almakta; bu yaklaşım, göçün farklı siyasal ve politika alanlarında nasıl ele alındığını görünmez kılmaktadır. Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde (TBMM) göçe ilişkin parlamento tartışmalarına dayanan bu makale, Türkiye bağlamında göçün tek bir güvenlik mantığıyla değil, bağlama göre değişen çoklu güvenlik çerçeveleri üzerinden kurulduğunu göstermektedir. MAXQDA destekli nitel söylem analizi temelinde yürütülen çalışma, göçün güvenlik politikaları, ekonomi, kamu hizmetleri, toplumsal uyum, demografik değişim ile dış politika alanlarında nasıl konumlandırıldığını incelemektedir. Bulgular, güvenlikleştirme ve güvenlikdışılaştırma süreçlerinin doğrusal bir seyir izlemediğini; aksine bağlamsal yeniden yapılandırmalar yoluyla işlediğini ortaya koymaktadır.